Vattenfall heeft een jaar lang een systeem met warmtecamera’s getest in windpark Hollandse Kust Zuid. Doel van de proef was om te onderzoeken of nieuwe technologie het mogelijk maakt om vogelbewegingen en mogelijke botsingen met windturbines op zee waar te nemen. De resultaten laten zien dat het systeem goed functioneert onder offshore omstandigheden en waardevolle praktijkgegevens oplevert over vogelactiviteit rondom een windturbine.
Succesvolle test op zee met warmtecamera’s en AI levert unieke praktijkgegevens op over vogelbotsingen bij offshore windparken. Foto via vattenfall.com/nl
Technologie bewezen onder offshore omstandigheden
Voor de proef werden zestien warmtecamera’s van Wildlife Imaging Systems (WIS) op één windturbine geïnstalleerd. De camera’s dekten alle richtingen af en waren 24 uur per dag in bedrijf. In combinatie met kunstmatige intelligentie kon het systeem vogelbewegingen detecteren en analyseren. Zowel overdag als ’s nachts en ook onder moeilijke omstandigheden zoals mist en regen. Onderzoekers van Wageningen University & Research analyseerden de verzamelde data. Daarmee konden zij de prestaties van het systeem beoordelen en mogelijkheden voor verdere verbetering identificeren. De proef leverde belangrijke inzichten op in de huidige mogelijkheden van de technologie. En hoe deze verder kan worden geoptimaliseerd voor toekomstig gebruik en een eventuele bredere toepassing.
Van modellen naar waarnemingen
Jaarlijks steken miljoenen zangvogels tijdens de voorjaars- en najaarstrek de Noordzee over, grotendeels in de nacht. Het systeem kan deze kleine vogels detecteren, net als vleermuizen tijdens de donkere uren en grotere vogelsoorten overdag. Omdat de technologie op zee betrouwbaar bleek in het detecteren en analyseren van vogelbotsingen, kon voor het eerst ook worden begonnen met het kwantificeren van het aanvaringsrisico. Tijdens bijna een jaar monitoring, verspreid over twee trekseizoenen, werden 22 mogelijke vogelbotsingen vastgesteld. Daarvan konden er twee met zekerheid worden bevestigd en één met een hoge mate van waarschijnlijkheid.
“Tot nu toe waren schattingen van vogelbotsingen op zee vooral gebaseerd op theoretische modellen,” zegt Jesper Kyed Larsen, bioscience expert bij Vattenfall. “Op zee is het vrijwel onmogelijk om slachtoffers te verifiëren, omdat er geen resten kunnen worden teruggevonden. Met deze studie voegen we praktijkwaarnemingen toe die ons helpen de werkelijke risico’s beter te begrijpen.”
“Het door WIS ontwikkelde systeem is een belangrijke stap vooruit in het beoordelen van de effecten van offshore windparken op vogels en vleermuizen.” Dit zegt Karen Krijgsveld, onderzoeker bij Wageningen University & Research. “We beschikken nu over een systeem waarmee vogel- en vleermuisbotsingen op zee kunnen worden gemeten. Daarmee kunnen we onderzoeken hoe vaak dergelijke botsingen voorkomen en hoe deze samenhangen met de lokale omstandigheden.”
Op weg naar effectievere mitigatiemaatregelen
Op basis van de ervaringen en resultaten uit deze pilot zetten de onderzoekers het onderzoek voort. In deze volgende fase ligt de focus op het verzamelen van gegevens onder verschillende omstandigheden. En op verschillende locaties, het verder verfijnen van de monitoringstechnologie. En ook het vergroten van de kennis over wanneer en onder welke omstandigheden vogelbotsingen plaatsvinden. Deze inzichten kunnen uiteindelijk bijdragen aan effectievere maatregelen om dergelijke aanvaringen te voorkomen bij offshore windparken.
Dit onderzoek maakt deel uit van de vrijwillige inspanningen van Vattenfall. Dit om de kennisbasis voor effectieve, risicogestuurde mitigatiemaatregelen bij offshore windparken verder te versterken. Betere gegevens over vogels en vleermuizen maken het mogelijk om maatregelen gericht in te zetten op locaties en momenten waar het aanvaringsrisico het grootst is. Zo kan de bescherming van dieren worden verbeterd. Dit terwijl duurzame energieproductie mogelijk blijft op plaatsen waar de risico’s beperkt zijn.
De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het volledige rapport.
Over het onderzoek
Locatie: windpark Hollandse Kust Zuid
Opzet: 16 warmtecamera’s op één windturbine
Looptijd: 9 maanden, inclusief voorjaars- en najaarstrek
Doel: meer inzicht krijgen in het aanvaringsrisico van vogels op zee op basis van directe waarnemingen
Bron: vattenfall.com/nl
